Een écht stukje jeugdsentiment. Rendez-vous met Rama heb ik ruim 25 jaar geleden voor het laatst gelezen.
Een klassiek SF-verhaal met als hoofdpersoon een stuk techniek: Rama.
Rama is een mooi voorbeeld van een zogenaam generatieschip, een ruimteschip dat in de loop van duizenden, zo niet honderdduizenden jaren van het ene zonnenstelsel naar het andere zonnenstelsel trekt. In dit geval een gigantisch,onbekend, buitenaards ruimteschip dat opeens het zonnenstelsel binnenkomt, en in allerijl verkend moet worden voordat het weer verder gaat.
Het mooie aan dit verhaal is dat de mensheid aan het eind niet echt veel wijzer is dan aan het begin. Rama blijkt niet zichtbaar bewoond door de makers...
Al met al een klassieker voor de SF liefhebber.