De oude Ofelia is bewust achter gebleven op de wereld waar zij al decennia alles heeft gegeven om een bestaan op te bouwen. Als het bedrijf waarvoor zij werkt het exploitatierecht heeft verloren op de planeet moet iedereen vertrekken. Ook Ofelia. Ze wil dit niet, verstopt zich, en blijft alleen achter.
Via de achtergebleven satellieten vangt zij later op hoe de nieuwe kolonisten, van een ander bedrijf, bruut worden uitgemoord door aliens die blijkbaar op de wereld wonen, maar die nog nooit eerder zijn ontdekt.
En dan ontdekt Ofelia dat ook zij bezocht wordt door diezelfde aliens....
Ik heb de eerste helft van het boek met plezier gelezen, maar al met al begon het karakter van de hoofdpersoon Ofelia me een beetje tegen te staan, en het verhaal eindigt wel heel erg pais en vree.
Naar mijn mening positioneert Elizabeth Moon 'de vrouw' een beetje te veel als van nature de alles begrijpende vredestichtster.
Maar wie ook weg was van de Stam van de holenbeer van Jean Auel, zal ook dit verhaal wel aardig vinden.