Het was al weer jaren geleden dat ik iets van David Eddings had gelezen, na de Belgariad en Malloreon had ik geen boeken van hem gelezen, maar op de laatste Boekenbeurs liep ik tegen een gebonden uitgave van dit boek aan. Omdat ik wel van een mooi gebonden boek hou, was dit al voldoende reden om het boek aan te schaffen.
En ik moet zeggen, ik heb hem praktisch in één ruk uitgelezen. Zoals gebruikelijk in de fantasy gaat om de strijd tussen goed en kwaad. Dit verhaal heeft echter niet de loodzware serieusheid van de gemiddelde fantasy, maar heeft de lichtvoetigheid van de schelmenroman. De hoofdpersoon Althalus deed me heel sterk denken aan de Grijze Muizer uit de verhalen van Fritz Leiber.
De strekking van het verhaal? Daar zeg ik niets over, lees het maar gewoon, en geniet.