Na de massale afwijzing van Richard door de mensen van Anderith is hij diep geschokt en gedwongen om na te denken over de toekomst van de Nieuwe Wereld. Hij komt tot de conclusie dat de overmacht van Jagang veel te groot is om te weerstaan en hij trekt zich met Kahlan en Cara terug in de bergen van het Westland.
Daar wordt hij door Nicci, de zuster van de duisternis, gedwongen om met haar mee te gaan naar het hart van de imperiale orde in de Oude Wereld. Gebonden door een bezwering kan hij Nicci niets aandoen zonder dat ditzelfde Kahlan aangedaan wordt.
Terwijl Kahlan achterblijft om wanhopig tegen de enorme overmacht van Jagang te vechten is Richard gedwongen de blijde nieuwe wereld van de Orde te ondergaan...
In dit zesde deel komt heel sterk de ideologie van Terry Goodkind zelf naar voren. Daar waar in het eerste deel D'Hara al een soort fascistoide oostblokland leek met in het hart een Paleis van het Volk, is de situatie in de Oude Wereld niet anders te omschrijven als een extreme parodie van de communistische heilstaat.
Jammer genoeg iets te karikaturaal om prettig te blijven lezen. Ik hoop dat in de volgende delen Terry zich weer iets meer beperkt tot het schrijven van fantasy.