De Aarde is overbevolkt en bureaucratisch, en het merendeel van de mensen is afgestompt en lethargisch.
Slechts een kleine minderheid zoek de rust en ruimte van de koloniën, zoals Doona.
Op Doona is net een kleine groep kolonisten aangekomen als blijkt dat ze niet alleen zijn, er blijkt een intelligente tijgerachtige soort te leven.
Dan rijst de vraag; hoe kunnen mensen en Hrruban vreedzaam met elkaar samenleven....
Het is een prettig leesbaar, ongecompliceerd verhaal, met een interessante schrijftechniek waarbij niet alles wat gebeurt direct beschreven wordt. Het verhaal wordt steeds in kleine sprongetjes verteld. Er zijn nog een tweetal vervolgen op dit verhaal.