Wist ik een paar jaar geleden te melden dat met het achtste deel het laatste deel van deze reeks verschenen was, had ik geen rekening gehouden met de behoefte van de schrijver om er nog een deel aan toe te voegen.
De reeks bestaat eigenlijk uit een tweetal subreeksen; de eerste vier delen zijn het verhaal van Ender die zonder dat hij het weet een grootse oorlog op leven en dood wint tussen de mensheid en een ras van insecten. Na deze overwinning wordt Ender duidelijk dat de hele oorlog ontstaan is als gevolg van miscommunicatie en dat hij in feite een heel ras uitgeroeid heeft: Xenocide. Dit morele thema wordt daarna uitgewerkt tot in deel 4.
De volgende vier verhalen focussen op wat nu eigenlijk het verhaal was van zijn belangsrijkste medestrijder: Bean, en wat er op de Aarde gebeurde nadat Ender vertrokken was.
In dit negende deel is eigenlijk een verdieping van het voorlaatste hoofdstuk van het eerste deel: Enders Game. Hiermee introduceert de schijver een nieuw begrip voor mij: de 'midquel'. Naast het normale vervolg of sequel, en de daarna populair geworden proloog of prequel, nu dus het verhaal dat er tussenin gefrommeld wordt; de midquel. Overigens, een soortgelijk begrip was ook als eens gelanceerd om een verhaal tussen twee delen aan te duiden: de 'interquel'.
Het verhaal voegt niet veel toe aan het geheel, en is alleen een aanrader voor wie de gehele reeks gelezen heeft. Als laatste is wel het beste, want het borduurt voort op de zaken die weten na het lezen van het tweede deel van de reeks, het verhaal van Bean.
Voor degenen dus die het niet kunnen uitstaan dat een reeks die je gelezen hebt een nieuw deel gekregen heeft.