Het verhaal blijft boeien, maar ik vraag me wel af of met zoveel hoofdpersonen Martin het verhaal onder controle houdt.
Het is te goed om te ontaarden in Robert Jordan, Rad des Tijds-achtige omvang en ontsporing.
Hij doet in elk geval wel iets dat niet veel auteurs durven: het laten sterven van een hoofdpersoon: Robb Stark. Dit is voor mij echter wel één van de zaken die dit epos zo levensecht maakt; het leven is rommelig en mensen sterven, ook mensen die goed proberen te doen.