876 pag
15 aug 2013
|
Deel elf van Rad des Tijds heb ik eind 2006 gelezen, en toen vroeg ik me af of het Robert Jordan
zou lukken om het meest ambitieuze project binnen de fantasy af te maken, en of hij
het in slechts één deel zou afonden. Dat is een terechte vraag gebleken, allereerst om een tragische reden, Jordan is ongeneeslijk ziek geworden, en is overleden. Hij heeft de reeks niet af kunnen maken. Gelukkig voor de lezers heeft Brandon Sarandon op basis van de aantekeningen van Jordan de reeks afgerond. En inderdaad, daar heeft hij drie delen voor nodig gehad, waarvan dit het eerste deel is. Omdat het altijd moeilijk is om de draad naar zoveel jaar op te pakken, heb ik gewacht met starten tot het laatste deel in de winkel lag om zo de reeks in één keer uit te lezen. En dat is nu dus. Herlezen van de eerdere delen heb ik niet gedaan, dus het was na bijna 7 jaar er weer even inkomen. Maar al snel zat ik er weer in, en kwamen alle vertrouwde figuren weer tot leven. Ik wist bijna iedereen weer direct te plaatsen. Alleen, of het nu aan Sarandon ligt, of aan het verhaal, het kon me allemaal niet echt pakken, ik heb het uitgelezen, maar het kwam wat routineus over, geen verassende ontwikkelingen, maar alleen een immense poging om het verhaal tot een goed einde te brengen. En of daar nu drie delen voor nodig zijn, dat vraag ik me af, dat kan best korter. |
Eindoordeel: 6