Hij is gevlucht naar Axalt en probeert daar een nieuw bestaan op te bouwen.
En zoals te verwachten valt, ook hier wordt zijn aanwezigheid niet door iedereen gewaardeerd.
Hoewel 693 pagina's dik gebeurt er eigenlijk niet heel veel in dit deel; het verhaal had best ingedikt kunnen worden, het is uitsluitend een brug naar deel 21, dat gezien de titel waarschijnlijk de apotheose is van het verhaal van Beltur.
Veel uitweidingen over hoe knus en huiseluijk Beltur zijn leven probeert in te richten, en hoe machthebbers, die bang zijn voor zijn gave hem tegenwerken.
Aan de positieve kant; het leest gemakkelijk, en deel 21 belooft weer een spektakel te worden.