Dit eerste deel wordt geschreven vanuit het perspectief van Dancer als Kellanved voor het eerst ontmoet. Je leert Dancer goed kennen, maar Kellanved eigelijk helemaal niet
Alhoewel de wereld en context het feest van de herkenning zijn, kan je het verhaal ook goed lezen zonder iets eerder van het Malazijnse Rijk gelezen te hebben.
De toon is ook veel lichtvoetiger, het deed mij erg denken aan de Sword and Sorcery verhalen van Fritz Leiber over Fafhrd en de Grijze Muizer.
En dat is denk ik ook het minpunt van dit verhaal; het is slechts een luchtige inleiding, en heeft niet de diepgang van de andere reeks.
Onderhoudend, maar ik hoop als echte fan dat het volgende deel meer inhoud heeft.