Hij ontdekt dat op een kunstwerk een afbeelding van de Maan staat, ergo, de schilder moet die zelf gezien hebben, en dus op Aarde zijn geweest, of toegang hebben tot informatie over de Aarde.
Hij vertrekt richting de bron: de planeet Ath. Zou dit een verbastering van van 'aarde' zijn?
Het boek heeft verder de bekende elementen van de reeks: een schone vrouw die hem helpt, sterker nog, het zin er nu twee.
Ook het onvermijdelijke mes-gevecht dat Earl moet voeren om aan fondsen te komen om de reis naar Ath te betalen; en tenslotte, het net niet bereiken van zijn doel: de locatie van de Aarde vinden.
Er moeten immers nog vervolgen zijn....
Toch weer prima te lezen, en wederom een interessante maatschappij op de planeet Ath, die Dumarest veranderd achter zich laat.