Het SF verhaal is redelijk eenvoudig; de planeet is lang geleden gekoloniseerd door mensen van de Aarde, die door middel van technologie in staat zijn eeuwig te leven; ze kunnen hun geest overzetten naar een nieuw lichaam.
Ook hun kinderen en afstammelingen kunnen dit recht verdienen.
Die afstammelingen worden bewust onwetend gehouden, en alle moderne technologie wordt onderdrukt.
Sam, en een aantal anderen willen dat iedereen de vruchten van technolgie kan plukken. Zij, de progressivisten raken slaags met degenen die het verschil in stand willen houden, de deïsten.
Dat is de SF context, maar wat het verhaal zo bijzonder maakt is dat de kolonisten gekozen hebben de samenleving te ordenen volgens het Hindoeïsme.
Alle kolonisten en de machtigsten van hun nakomelingen, nemen de gedaante aan van één van de (half)goden van het Hindoe-pantheon.
En Sam, die predikt de weg van de Boeddha, om zo het geloof in de goden te ondermijnen.
En met dit thema hervertelt Zelazny veel van de Hindoe-mythologie. Verwarrend, maar wel heel interessant, zeker als je gaat opzoeken hoe dit boek zich verhoudt tot deze verhalen.