Het verhaal speelt op een planeet waarvan één zijde eeuwig op de zon gericht is, en logischerwijs, op de andere zijde is het altijd nacht.
Op beide zijdes is er een decadente samenleving van een kleine groep decadente aristocraten, en een massa van armen. Computer en robots maken het leven van de aristo's mogelijk, maar ze zijn vergeten waar ze vandaan komen, en ook niet dat de andere zijde van de planeet bewoond is.
We volgen aan beide zijdes een drietal aristo's, bestaande uit een zus een broer, en hun vriend.
Wat de drietallen meemaken lijkt veel hetzelfde, en ook qua uiterlijk lijken de drietallen bedrieglijk veel op elkaar.
Wat kenmerkend is voor de verhalen van Lee is dat de hoofdpersonen in een emotionele worsteling zitten, en meer geleefd worden door de geurtenissen, dan er zelf sturing aan geven. Dit eindigend in een openbaring en katharsis aan het eind.
Een verhaal van emotie en manipulatie.