Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van iemand uit 1968 die als een van de eerste mensen ingevroren is, en na 500 jaar ontdooid, én genezen wordt van de wonden die hij bij zijn dood opgelopen had.
Het gaat hier zoals bij de harde SF vaker het geval is, meer om de schets van de maatschappij, dan om het verhaal zelf.
Nu, anno 2024, doet het maar deels verouderd aan, de wereld zou er over 500 jaar zo uit kunen gaan zien....