Nu is dit natuurlijk een talent dat bijna de definitie van een SF-schrijver is. Brunner onderscheidt zich echter door de gave deze toekomst zowel dystopisch als toch realistisch neer te kunnen zetten.
Dit verhaal speelt zich af in een wereld waarin terrorisme en daartegen peacekeeping door de VN een belangrijk aspekt zijn.
Hierin volgen we de mismaakte Howson, die erachter komt dat hij een telepaat is, en met dit een talent namens de VN een rol bij vredesmissies kan spelen.
Het gaat hierbij niet zozeer om het grote verhaal rond de vredemissies van de VN, maar meer over wat het betekent voor je als je telepaat bent, en daarmee ook een buitenbeentje in de samenleving.
Ik had het verhaal in mijn jeugd al eerder gelezen, maar eerlijk gezegd was er niet veel van blijven hangen. En ik moet zeggen dat dit me nu vreemd voorkomt, want het verhaal is boeiend, en ondanks het thema realistisch genoeg om een blijvender indruk te moeten maken.