Het is een typerend verhaal voor old school fantasy, d.w.z. een avonturenverhaal in de geest van Conan.
Geen high-fantasy tussen goedf en kwaad als Tolkien maar een simpel avonturenverhaal, met een vindingrijke held, die door de wereld trekt, hierbij in lastige situaties komt, waaruit hij zich vervolgens weer moet redden.
Een opmerkelijk toeval is dat in dit verhaal een koningschap beschreven wordt, waarbij de koning periodiek vervangen wordt, en de oude koning gedood.
Het verhaal wat ik hiervoor las, Ten Oosten van Middernacht door Tanith Lee kende ook zo'n koningsschap.
Beide verhalen had ik eerder gelezen, maar van beide kon ik me niets meer herinneren. Maar mogelijk onderbewust toch wel.
De klokken van Iraz leest snel weg, en is onderhoudend genoeg. Verwacht er geen hogere boodschap in. Die is er niet. Gwewoon ongecompliceerde ontsnappingslektuur.