Dit is een desolate en en doornatte wereld, waarboven de brokstukken van een grote gigantische maan aan de hemel staan.
Het is een verdrinkende wereld, met continue stijgend water. Een verdrinkend land met rampzalige stormvloeden.
In zijn zoektocht naar Morgaine ontmoet hij Jhirun, en komt hij tot de ontdekking dat zij de afstammeling is van de legermacht die 100 jaar eerder van zijn thuiswereld door de poort verdwenen was.
Afstammeling, want hier is geen 100 jaar, maar 1000 jaar verstreken.
Het verhaal wordt weer grotendeels vanuit het perpectief van Vanye beschreven, in zijn zoektocht naar Morgaine. Morgaine die achter Roh aanzit. Roh bezeten door de geest van een Qujal, met maar één doel: onsnappen door de volgende poort op deze wereld: de Welput van Shiuan.
Het is een melancholiek verhaal in een desolate setting.
Stijgend water, wanhopige mensen op zoek naar een ontsnapping aan de vloed.
Zeker zo goed als het eerste deel.